طبقه ششم مفسرينى هستند كه پس از پيدايش علوم مختلفه و نضج آنها در اسلام بوجود آمدند و متخصصين هر علم از راه فن مخصوص خود بتفسير پرداختند : نحوى از راه نحو مانند « 1 » زجاج و واحدى و ابى حيان كه از راه اعراب آيات بحث نموده‌اند . بيانى از راه بلاغت و فصاحت مانند زمخشرى « 2 » در كشاف . متكلم از راه كلام مانند فخر رازى « 3 » در تفسير كبير ، عارف از راه عرفان مانند ابن عربى و عبد الرزاق « 4 » كاشى در تفاسير خودشان . و اخبارى از راه نقل اخبار مانند :

--> ( 1 ) زجاج از علماى نحو متوفاى 310 هجرى ( ريحانه ) . ( واحدى ) نحوى مفسر متوفاى 468 هجرى ( ريحانه ) . ( ابو حيان ) اندلسى نحوى و مفسر و قارى سال هفتصد و چهل و پنج در مصر وفات كرده ( ريحانه ) . ( 2 ) زمخشرى يكى از معاريف علماء ادب مؤلف تفسير كشاف متوفاى سال 538 هجرى ( كشف الظنون ) . ( 3 ) امام فخر رازى متكلم و مفسر معروف صاحب تفسير مفاتيح الغيب متوفاى سال 606 هجرى . ( كشف الظنون ) . ( 4 ) ( عبد الرزاق كاشى ) از معاريف علماء و عرفاى قرن هشتم هجرى در سال 720 - 751 هجرى در گذشته ( ريحانه ) .